نِنِتسی‌ها یک قوم کم جمعیت هستند که در شمالی‌ترین قسمت سیبری روسیه در حاشیه‌ی قطب زندگی می‌کنند. این‌ها عشایر قطبی هستند که با گوزن‌های شاخدار و سورتمه کوچ می‌کنند. آلِگرا آلی، عکاس استرالیایی، در پاییز سال ۱۳۹۵ با یکی از خانواده‌های نِنِتسی‌ مسیر کوچ پاییزه را طی کرد و از زندگی این مردم عکس گرفت.

چند عکس از زندگی ننتسی‌ها، شمالی‌ترین عشایر جهان ببینید. لطف تماشای عکس‌ها به این است که زیرنویس‌ها را بخوانید.

 

لنا و همسرش لیونیا یک دختر چهار ساله به اسم کریستینا دارند.

 

حیات بازی کریستینا به وسعت دشت‌ها است. در این فصل بازی اصلی او شکستن لایه‌های نازک یخ روی گودال‌های کوچک آب است.

 

پاییز در حال رفتن است و برف و یخ همه جا را خواهد پوشاند. آن وقت ننتسی‌ها با سورتمه‌ها و گله‌های گوزن از این چراگاه‌های تابستانی در شمال، هزاران کیلومتر به طرف جنوب کوچ خواهند کرد. آنها مسیرهای اجدادی را به طرف جنوب حلقه‌ی قطبی خواهند رفت.

 

یکی از رازهای زندگی ننتسی‌ها در این سرزمین‌های سخت در چادرهای مخروطی شکل آنها نهفته است. این چادرها در برابر سخت‌ترین سرماها و طوفان‌ها مقاومت می‌کنند.

 

آهنگ زندگی ننتسی‌ها را گله‌ی گوزن‌هایشان می‌نوازند. بخاطر آنها است که این مردم کوچ می‌کنند تا به چراگاه‌های تازه برسند. این خانواده هشتصد گوزن دارند.

 

وسیله‌ی نقلیه‌ی ننتسی‌ها سورتمه است. علاوه بر سورتمه‌های سواری، چند سورتمه برای انبار وسایل و خوراکی‌ها دارند. سورتمه‌ای که گوشت منجمد، کره و نان بر آن بار می‌شود یکی از مهمترین سورتمه‌ها است.

 

سگ‌ها آنقدر در زندگی این مردم اهمیت دارند که با آنها مثل اعضای خانواده رفتار می‌شود. خانواده‌ی لنا سه سگ دارند که گله‌داری بدون آنها ممکن نیست.

 

لنا باردار است. مادربزرگ او هر پنج بچه‌اش را در همین چادرها زاییده بود. ولی امروز زنان ننتسی در یک بیمارستان در نزدیک‌ترین شهر زایمان می‌کنند.

 

احتیاجات روزمره، مثل گرم کردن خانه و تأمین آب، نیازمند کار سخت و مدام است. کار کردن با تبر برای شکاندن هیزم و یخ، حتی در هوای منفی پنجاه درجه‌ی قطب، از کارهای معمولی این مردم است.

 

تمام کارهای داخل چادر از جمله آشپزی، بچه‌داری، رسیدگی به سگ‌ها و تمیزکاری وظیفه‌ی زنان ننتسی است. لنا علاوه بر اینها لباس و چکمه‌های خانواده را با پوست گوزن می‌دوزد.

 

گهواره‌ی بچه‌ها از چوب ساخته می‌شود و برای آویزان کردن از سقف چادر و بستن به سورتمه مناسب است. کف گهواره را با خزه می‌پوشانند که هم رطوبت را جذب می‌کند و هم راحت عوض می‌شود.

 

پراسکوا با ۹۶ سال سن، پیرترین مادربزرگ ننتسی است. ولی سن زیاد او را از اینکه ساعت‌ها در بیرون چادر به کار گله‌داری و هیزم کمک کند باز نمی‌دارد. علاوه بر این، او یک قصه‌گوی بزرگ است و داستان‌ها و حکایت‌های قدیمی قوم ننتسی را برای دیگران تعریف می‌کند.

 

ننتسی‌ها هزاران سال است به همین سبک زندگی می‌کنند. اما تغییرات آب و هوا روی زندگی آنها اثر گذاشته است. دو سال پیش در بهار باران بارید و همه‌ی مرتع زیر لایه‌ای از یخ دفن شد. هزارن گوزن از گرسنگی تلف شدند.

Alegra Ally

The Guardian