زرتشتیان قبلاً مردگان خود را در «دخمه» یا «برج خاموشان» زیر آسمان می‌گذاشتند تا پرندگان لاشه‌خوار گوشت جنازه را بخورند. بدن مرده در دین زرتشت ناپاک شمرده می‌شود پس دفن کردن آن در زمین خاک را آلوده می‌کند. از طرف دیگر خورده شدن توسط پرنده یادآور عروج مردگان به آسمان بوده است. دخمه‌ها درِ ورودی کوچک و محکمی داشتند تا هیچ انسان و حیوانی بجز پرندگان نتوانند به آن وارد شوند. فقط یک نفر با عنوان «سالار دخمه» مسئول قرار دادن مرده در دخمه بوده است. بعد از آنکه پرندگان گوشت جنازه را خوردند مسئول دخمه استخوان‌ها را در چاهی در وسط دخمه می‌ریخت. استخوان‌ها نیز با ریختن مواد مخصوصی تجزیه شده و از بین برده می‌شدند.

چند عکس در از دخمه‌ای در حاشیه‌ی شهر یزد ببینید. این دخمه در ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی یزد در منطقه‌ی صفائیه و روی کوهی به اسم دخمه جا دارد. این دخمه حتی در دوره‌ی پهلوی دوم نیز مورد استفاده بوده است. در عکس‌ها ساختمان‌هایی نیز در کنار دخمه دیده می‌شوند. بعضی از این ساختمان‌ها برای برگزاری مراسم مذهبی قبل از گذاشتن جنازه در دخمه استفاده می‌شدند. خانه‌ی مسئول دخمه یا «سالار» هم در بین این بناها بوده است. سالار هرگز اجازه نداشته از محدوده‌ی اطراف دخمه دور شود.

عکس‌ها را امین رحمانی در مهر ماه ۱۳۹۸ برای خبرگزاری ایرنا گرفته است.